In Antiquity, the use of perfume was present at all moments of life. Primarily considered as an offering to the gods, on a scale from cereals to sacrificial meat, it was also widely intertwined with everyday occupations.

Technically, perfume appears as an infusion of flowers in water. It is light and unstable since ancient Greeks were lacking our technology. Flowers, like roses, iris, hyacinths, narcissus, violets, are picked by young “virgins” at spring time and plait in wreaths.

They can also be melted on oily substances which are used as ointments and rubbed on chest, head, even on feet, for the purpose of seduction, for example for preparing  the bride and the groom for  the wedding ceremony.

Boswellia incense, myrrh, cinnabar, cinnamon, balm, saffron, and all kinds of resins extracted from precious trees of mythic Arabia, were rare and precious. Mixed with oils they were applied on statues, or as raw material burned on shrines to honor the gods.

Banquets are famous occasions of perfume consumption. Guests were crowned with wreaths of violets and narcissus reputed to be efficient in preventing hangover after wine drinking. Feet are anointed with perfumes or bathed by slaves as a sign of honor.

The ancients hated bad smells, especially underarm odor, which was compared to the smell emanating from a male goat, as well as bad breath.  Bad smell, body odors were considered as a sign of malediction from the gods, as witnessed by the story of the women of Lemnos[i].

Men wrestling at the Gymnasium emanate a virtuous smell; a mix of olive oil, sand and sweat coming from physical exercises is considered to be the legitimate smell of the worthy citizen.

An important religious celebration was held in July in honor of Adonis with whom Aphrodite fell in love.  Unmarried women, gathered at home with their lovers, used to loudly celebrate the death of Adonis, with wine, perfumes, wreaths, and music. They built little gardens in pots that were deposited on the roof of the house until plants were burnt by the heat of July.

Ornament, object of pleasure, offering to the Gods, arm of seduction, perfume accompanies all ages and main events of life and death in the ancient society.  While Greeks always tried to be in control, Romans were, later on, characterized by overspending and misuse of perfumes especially in Imperial Rome.


 Μυρωδιές της αρχαιότητας

Στην αρχαιότητα η χρήση των αρωμάτων συνοδεύει όλες τις στιγμές της ζωής. Κατά κύριο λόγο το άρωμα θεωρείται ως προσφορά προς τους θεούς, από τα δημητριακά έως το  κρέας των θυσιών,  ήταν όμως  επίσης  αλληλένδετο με τις καθημερινές δραστηριότητες.

Από τεχνική άποψη, τα αρωμάτων εμφανίζονται ως  διάλυμα ανθέων μέσα σε νερό. Τα αρώματα αυτά είναι ελαφρά και ασταθή επειδή οι αρχαίοι Έλληνες δεν κατείχαν την σημερινή τεχνογνωσία.  Λουλούδια,  όπως η ίρις, ο υάκινθος, ο  νάρκισσος, οι βιολέτες, τα συνέλεγαν νεαρές  "παρθένες" την άνοιξη και  τα  έπλεκαν σε στεφάνια.

Επίσης  τα διέλυαν μέσα σε ελαιώδεις ουσίες που χρησιμοποιούσαν  ως αλοιφές και τις άπλωναν στο στήθος, στην κεφαλή, στα πόδια, για ερωτικούς σκοπούς ,  για παράδειγμα κατά την προετοιμασία της νύφης και του γαμπρού για την τελετή του γάμου.

 Θυμίαμα, μύρο, Κινναβαρίτης, κανέλα, βάλσαμον, κρόκος και όλα τα είδη των ρητινών που εξάγονταν  από τα  πολύτιμα δέντρα της μυθικής Αραβία, ήταν σπάνια και πολύτιμα. Αναμεμιγμένα  με έλαια, εφαρμόζονταν  πάνω σε αγάλματα ή χρησιμοποιούνταν ως πρώτη ύλη, ή καίγονταν στους  βωμούς  θρησκευτικής λατρείας, προς τιμή των Θεών.

Τα Συμπόσια έδιναν  ευκαιρία για κατανάλωση αρωμάτων. Οι επισκέπτες στέφονταν  με στεφάνια από βιολέτες και Νάρκισσους,  επειδή πίστευαν ότι λειτουργούσαν προληπτικά για την αντιμετώπιση της μέθης  και του πονοκεφάλου  μετά από οινοποσία.  Οι σκλάβοι έπλεναν τα πόδια των επισκεπτών και τα άλειφαν με αρώματα, ως ένδειξη τιμής.

Οι αρχαίοι μισούσαν τις κακές οσμές, ειδικά την κακοσμία της μασχάλης ,  την οποία  συνέκριναν με αυτή του τράγου,  και μισούσαν επίσης την κακή αναπνοή.  Η κακοσμία του σώματος  θεωρείτο ως σημάδι  κατάρας από τους θεούς, όπως το μαρτυρά,  η ιστορία των γυναικών από τη Λήμνο.

Οι άνδρες που αθλούνται στο Γυμνάσιο και στην Παλαίστρα θεωρείται ότι αναδίδουν μια ενάρετη οσμή: ένα μείγμα από ελαιόλαδο, άμμο και ιδρώτα που προέρχεται από τη τριβή, θεωρείται  νόμιμη  μυρωδιά του άξιου  πολίτη.

Τον Ιούλιο, λάμβανε χώρα μια σημαντική θρησκευτική γιορτή προς τιμή του Άδωνη,  τον οποίον είχε ερωτευτεί η Αφροδίτη.  Ανύπαντρες  γυναίκες με τους εραστές τους συγκεντρώνονταν σε σπίτια και γιόρταζαν θορυβωδώς, το  θάνατο του Άδωνη, με οίνο, αρώματα, στεφάνια και μουσική. Κατασκεύαζαν μικρούς κήπους μέσα σε γλάστρες που τοποθετούσαν  στη στέγη του σπιτιού, έως ότου τα  φυτά καίγονταν από την θερμότητα του Ιουλίου.

Διακοσμητικό στοιχείο, αντικείμενο απόλαυσης, προσφορά  στους θεούς, ερωτικό όπλο, το άρωμα συνοδεύει όλες τις ηλικίες και τα γεγονότα της ζωής και του θανάτου στην αρχαία κοινωνία.  Ενώ οι Έλληνες προσπαθούσαν πάντα να κρατάνε ένα μέτρο, αντίθετα οι Ρωμαίοι  χαρακτηρίζονταν αργότερα από σπατάλη και  και κατάχρηση των αρωμάτων  ιδίως  την περίοδο της  Αυτοκρατορικής Ρώμης.


greek Kroko
Greek perfume vase



[i] Lemnian women were cursed by Aphrodite because they refused to pay her along with other gods the tenth of their income. They were granted the smell of the male goat and consequently their husbands abandoned them for Thracian women.
Οι γυναίκες της Λήμνου αρνήθηκαν στην θέα Αφροδίτη τη προσφορά του δέκατου της σοδειάς. Ως εκδίκηση η θέα τους καταταράσθηκε στέλνοντας τους την κάκοσμη του τράγου, γεγονός που οδήγησε τους άνδρες τους να τους εγκαταλείψουν και να προτιμήσουν τις γυναίκες από τη Θράκη.     

Marylise Saulière
March 4th, 2012

0 commentaires

Post a Comment

 
Copyright 2010 Spa Mind - Discover the world of spa in Greece - Designed by